Ο Σταύρος Αλεξάκης, ζωοτέχνης από τη Γουριώτισσα Αιτωλοακαρνανίας, μια περιοχή λίγο έξω από το Αγρίνιο, μιλάει στο Agronewsbomb επ’ αφορμή της συμμετοχής του στον Εθνικό Διαγωνισμό «Νέος Αγρότης 2025» της ΠΕΝΑ και στον αντίστοιχο ευρωπαϊκό, που ολοκληρώθηκε χθες Τετάρτη 19 Νοεμβρίου.

Χωρίς καν να το προσπαθεί, σου δίνει την αίσθηση πως κουβαλά στην πλάτη του όχι μόνο μια δουλειά, αλλά έναν ολόκληρο κόσμο που πάει από γενιά σε γενιά. «Είμαστε πέμπτη γενιά Σαρακατσάνοι κτηνοτρόφοι», αναφέρει στο Agronewsbomb και το λες και το νιώθεις. Δεν είναι μια φράση για το βιογραφικό – είναι η ταυτότητά του. Μεγάλωσε με τον αδερφό του, που έχει τελειώσει την Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων μέσα στα κοπάδια, με τη μυρωδιά του στάβλου και τη φωνή του πατέρα να τους μαθαίνει την τέχνη όπως τη μάθαιναν οι παππούδες και οι προπάπποι τους. Η μονάδα ξεκίνησε εκεί, στην Γουριώτισσα Αιτωλοακαρνανίας, από τον πατέρα και τα δυο μεγαλύτερα αδέρφια κι εκείνοι συνέχισαν τον δρόμο που άνοιξε η οικογένεια, σχεδόν σαν να ήταν προδιαγεγραμμένο.

Νέα πνοή στη μονάδα με έμφαση στην κατάρτιση

Κι όμως, μέσα σε αυτή τη βαθιά ριζωμένη παράδοση, ο Σταύρος έχει καταφέρει να φέρει καινούργια πνοή. Ο Σταύρος είναι ο νέος που συμμετείχε χθες στο διαγωνισμό στις Βρυξέλλες, εκπροσωπώντας το Αγρίνιο και την Ελλάδα. Το λέει με μια αφοπλιστική απλότητα, σαν να μην έχει συνειδητοποιήσει ακόμη πόσο μεγάλη στιγμή είναι — ή σαν να μη θέλει να δείξει ότι συγκινείται. Η μονάδα τους σήμερα έχει περίπου 1.500 ζώα, όλα Lacaune καθαρόαιμα, ενώ παλιότερα οι παππούδες του είχαν Καραγκούνικα, Αγρινίου, ντόπιες φυλές. Ως ζωοτέχνης, ξέρει πολύ καλά τι γίνεται στο στάβλο, και αυτό φαίνεται σε κάθε λεπτομέρεια.

Καταλυτικός ο ρόλος των ζωοτροφών, μετράει η ποιότητα

Στο κομμάτι των ζωοτροφών η οικογένεια Αλεξάκη, έχει κάνει ένα σχεδόν εντυπωσιακό άλμα: καλύπτει περίπου το 80% μόνοι τους. Τριφύλλι, βίκος, αλεξανδρινό, κριθάρια, καλαμπόκι για ενσίρωμα και καρπό, που καλλιεργούν μόνοι τους. Επίσης χρησιμοποιούν κι άλλα προϊόντα, όπως ισορροπιστές, σόγια, γάλα για τη γαλουχία, τα οποία προμηθεύονται από την γνωστή εταιρεία ΚΑΡΒΕΛΑΣ ΑΒΕΕ με έδρα στο Αγρίνιο.

Ένα από τα προϊόντα με ιδιαίτερη συνεισφορά που προμηθεύονται από την ΚΑΡΒΕΛΑΣ ΑΒΕΕ είναι και το γάλα Lamlac, Αγγλικής προέλευσης, της εταιρείας Volac Wilmar. “Είμαστε πάρα πολύ ικανοποιημένοι… από όλα τα προϊόντα, τα αρνιά χρειάζονται σωστή τροφή και το έχουμε καταφέρει”, λέει χαρακτηριστικά ο Σταύρος Αλεξάκης. Ο στόχος τους είναι να ανέβουν στα 2.000 ζώα μόλις τελειώσει ο καινούργιος στάβλος. Ο Δημήτρης, ο αδερφός, έχει τελειώσει τη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων — κάτι που φαίνεται σε κάθε κομμάτι της δουλειάς τους. Κι έτσι ο Σταύρος, χωρίς να σηκώνει φωνές ή να ψάχνει εντυπώσεις, καταλήγει να εκπροσωπεί τη χώρα σε έναν πανευρωπαϊκό διαγωνισμό. Με τη δύναμη της παράδοσης πίσω του, με τις αποδόσεις μπροστά του, και με μια αίσθηση πως μπορεί να δώσει φωνή σε μια Ελλάδα που ξέρει να δουλεύει, να καινοτομεί και να τιμά τις ρίζες της την ίδια στιγμή.

Μεγάλο βήμα η μεταποίηση σε μια περιοχή με μεγάλο ανταγωνισμό

Το μεγάλο βήμα όμως ήταν η μεταποίηση. Το τυροκομείο τους, που πλέον λειτουργεί τρία χρόνια, επεξεργάζεται 500 κιλά προϊόντος σε ημερήσια βάση. Από την κτηνοτροφική μονάδα ο Σταύρος, με τον αδερφό του και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, τον πατέρα του και τα αδέρφια εκείνου, συνολικά βγάζουν περίπου κατά μέσο όρο 1.000 κιλά γάλα την ημέρα. Το γάλα το δίνουν και στον Κώστα Καράλη, με τη φετινή τιμή στο 1,53 ευρώ — κι όπως λέει μιλώντας στο Agronewsbomb ο Σταύρος, «μάλλον θα ανέβει».

Κι εκεί αρχίζει να ξεδιπλώνεται το δεύτερο κομμάτι της δουλειάς τους, εκείνο που “παντρεύει” την παράδοση με ένα σχεδόν απίστευτο εύρος παραγωγής: πρόβειο τυρί άλμης τύπου φέτα, το «Γαλιτσάκι» που πήρε όνομα από τη Γαλιτσά της Γουριώτισσας, ανθότυρο, μυζήθρα, Τσαλαφούτι, πρόβειο βούτυρο, γιαούρτι παραδοσιακό, δύο είδη κρέμας, ρυζόγαλο, ακόμη και πρόβειο γιαούρτι 2%. Νωπό γάλα δεν έχουν βγάλει ακόμη, αλλά το θέλουν — και μαζί θέλουν να βγάλουν και παγωτό μηχανής από πρόβειο γάλα στο δικό τους κατάστημα.

Το μαγαζί, στο κέντρο του Αγρινίου λειτουργεί από τον Απρίλιο και πάει καλά, όπως μας αναφέρει. Το λέει με χαρά που προσπαθεί να τη συγκρατήσει. «Μας δίνει θετική ενέργεια ο κόσμος» σημειώνει και σε κάνει να φαντάζεσαι πελάτες που δοκιμάζουν και χαμογελούν. «Όλοι μιλάνε για τα προϊόντα… είναι από πρόβειο, ολόφρεσκο γάλα». Και μόνο αυτή η λεπτομέρεια —το “ολόφρεσκο”— ακούγεται σαν υπόσχεση.

Η επιχείρηση είναι μικρή, οικογενειακή. Έξι άτομα εργάζονται πολλές ώρες της ημέρας. Κι όμως, ετοιμάζονται τώρα να μπουν και στο σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτη στο Αγρίνιο, ενώ τα προϊόντα τους μπορεί να τα βρει κανείς σε 50 σημεία σε όλο τον δήμο Αγρινίου, αλλά και στον Αστακό. Ο Σταύρος δεν το παρουσιάζει σαν άθλο, αλλά σαν δύσκολο δρόμο. “Δεν είναι εύκολη η προώθηση… θέλει χρόνο και υπομονή”, εξηγεί. Κι όμως η περιοχή, λέει, έχει παράδοση στα γαλακτοκομικά κι ο κόσμος δείχνει να το θέλει. Να σημειωθεί ότι το κρέας τους, στα 40 ημερών αρνιά, φτάνει περίπου στα 11 ευρώ το κιλό στο σφαγείο όπως μας λέει.

“Πρόβλημα η γραφειοκρατία, ζητούμενο η εκπαίδευση-κατάρτιση των παραγωγών”

Ανάμεσα σε όλα, δεν παραλείπει να μιλήσει για τη γραφειοκρατία. Το σχέδιο βελτίωσης που κατέθεσε ήταν μόνο για στάβλο. “Το κράτος πρέπει να βοηθάει”, τονίζει στο Agronewsbomb. Να βοηθάει παραγωγούς που θέλουν να μπουν στη μεταποίηση και να διαθέσουν μόνοι τους τα προϊόντα τους, ακόμη και σε λαϊκές αγορές για τις οποίες υπάρχει… άγνοια σε σχέση με το θεσμικό πλαίσιο. Όμως δεν τα “ρίχνει” όλα στο κράτος. Μιλά και για την ανάγκη κατάρτισης. “Δεν φταίει πάντα το κράτος. Λείπει η ολοκληρωμένη εκπαίδευση και σε μερικές περιπτώσεις αγνοείται η έννοια της ατομικής ευθύνης”. Αυτός, ως ζωοτέχνης στη ΔΙΠΑΕ, το βλέπει ίσως πιο καθαρά…

Newsroom Agronewsbomb